Na een lange winterslaap mogen Belgische coiffeurs zaterdag opnieuw de deuren openen. Maar door de extra coronamaatregelen dreigt een kappersbezoek duurder uit te vallen.
‘Ik ben zeker klanten verloren. Sommigen hebben een kapper gevonden die toch knipte. Op straat zag ik mensen zonder uitgroei of met een perfecte balayage rondlopen. Na drie maanden zie je dat toch.’
Clandestiene kappers en familiale tondeuses zullen Christ Maenhout (49) wel enkele klanten hebben gekost, toch zal hij de komende weken voldoende om handen hebben. Vanaf zaterdag mogen de ruim 20.000 Belgische 'haarverzorgingsbedrijven' na een lange winterslaap hun zaak heropenen. Als ‘bijdrage tot het mentale welzijn van de burgers’, dixit het Overlegcomité.
Voor het eerst sinds 2 november zullen Maenhout, zijn vrouw Kristien en medewerkster Alicia coronacoupes knippen in hun zaak in Landegem, dicht bij Gent. Eerst komen de klanten op de wachtlijst aan de beurt. ‘Wie in november een afspraak had, mag als eerste langskomen, omdat die klanten al drie maanden wachten. Maar ik word ook op straat aangesproken door mensen die een afspraak vragen.’
Toch zal het werk in Kapsalon Orkana helemaal anders verlopen. Tussen twee behandelingen moeten de kappers een wachttijd van 10 minuten inleggen om hun zaak te reinigen en te desinfecteren. ‘Die regel is bijzonder moeilijk, zeker voor kappers met verschillende werknemers’, vindt Maenhout. ‘Op een hele dag verlies je daar een uur mee. Terwijl wij in vijf minuten alles kunnen ontsmetten. Wat een kapsalon normaal op één dag doet, moeten ze nu spreiden over drie of vier dagen. En je moet erop rekenen dat alle klanten op tijd komen. Dat is niet altijd het geval.’
Door de verplichte wachttijd én de langere coupes stijgt de kostprijs van een kappersbezoek. ‘Mensen komen gemiddeld 4,5 keer per jaar naar de kapper’, legt Maenhout uit. ‘Maar een kleuring zal de eerste keer meer tijd in beslag nemen omdat de mensen meer uitgroei hebben. Waar ik vroeger 30 cc van een product gebruikte, zal ik nu 60 cc nodig hebben. Daarvoor gaan wij toch één keer een toeslag vragen.’
Kappers rekenen meestal 1 à 1,25 euro per minuut. Aan speciale behandelingen, zoals kleuringen, verdienen ze meer. ‘Vroeger hadden wij veel klanten die elke zaterdag kwamen voor een mis-en-plis’tje, maar dat vraagt veel tijd en energie’, vertelt Maenhout. ‘Dat soort klanten is een bedreigde diersoort geworden. Tegenwoordig knippen en kleuren wij ook op zondag. Een kapperszaak is als een restaurant. Wij schenken niet alleen water, maar willen ook aan de wijn verdienen.’
Onze reserves zijn zo goed als opgebruikt. We kregen wel steun van de overheid, maar dat heeft niet alles gecompenseerd.
Maenhout is blij dat hij zaterdag opnieuw de schaar kan hanteren. Vorig jaar viel de 25ste verjaardag van Orkana door de lockdown in het water. ‘Wij zijn altijd vrij goed bezig geweest’, zegt hij. ‘Maar nu zijn onze reserves zo goed als opgebruikt. We kregen wel steun van de overheid, maar dat heeft niet alles gecompenseerd. Gelukkig bevindt onze zaak zich in ons huis. Kappers die huren in een shoppingcenter, hebben het nog lastiger.’
Aan stoppen heeft Maenhout, die ook voorzitter is van de Belgische kappersfederatie Febelhair, nooit gedacht. ‘Veel kappers zetten vandaag in op beleving, met massages en zo. Dat is niets voor ons. Ik doe gewoon mijn job. Ik ben op mijn 19de begonnen als kapper. Eigenlijk wilde ik bakker worden, maar ik zag het niet zitten ’s nachts te werken. (lacht) En toevallig was er een meisje dat naar de kappersschool ging.’
0 件のコメント:
コメントを投稿